Pielgrzymi szli 9 dni w 26. grupach, pokonując 236 km. Przewodnikiem był ks. Zbigniew Szostak, a razem z nim wędrowało aż 145 księży, 117 kleryków, 23 diakonów i 48 sióstr zakonnych. Hasłem pielgrzymiej drogi były słowa: „W komunii z Bogiem". „To jest ta komunia, jedność ludzi z  kapłanami. To się bardzo mocno uwidacznia na pielgrzymce - mówi ks. Zbigniew Szostak, przewodnik Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej - Ja jestem przemoczony, przepocony tak samo jak każdy z pielgrzymów, który tam idzie. Jesteśmy skazani na siebie na dobre i na złe, i jak leje, i jak jest gorąco, i  jak jest stół. To po prostu jest budowanie tej prawdziwej komunii, która później owocuje w życiu religijnym".

W czasie pielgrzymki dziękowano także za beatyfikację Jana Pawła II, przybliżając encykliki papieża, a także składano dziękczynienie za 225 lat istnienia diec. tarnowskiej.

Pielgrzymka Tarnowska słynie z bardzo dobrej organizacji. „To doświadczenie, które posiadamy od lat sprawia, że czasem w pół godziny jesteśmy w stanie przygotować miejsce dla pielgrzymów na czas postoju czy Mszy św. - mówi ks. Roman Majoch, kierownik trasy Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej - Także pomocą są porządkowi, którzy przechodzą przed pielgrzymką kurs prowadzenia i  odpowiadania za ludzi na drodze".

Pielgrzymka Tarnowska, jak wiele innych, spotyka się także z wielka gościnnością mieszkańców terenów, przez które przechodzi. „Ci pielgrzymi, którzy utrzymują kontakt z gospodarzami, są chętnie wyglądani. Począwszy od naszej diecezji, później przez teren diec. kieleckiej i wreszcie arch. częstochowskiej, spotykamy się z wielką gościnnością i wielką życzliwością. Gospodarze nas przyjmują i na noclegi, ale także przygotowują po drodze coś do picia czy jedzenia. I  to jest to świadectwo tego, że z wielkim szacunkiem odnoszą się od pielgrzymów" - podkreśla ks. Roman Majoch.

Opiekę medyczną zapewniało 5 lekarzy i 109 pielęgniarek, a trasę zabezpieczało 191 porządkowych. „W czasie całej drogi spotkaliśmy się z  wielkim upałem, ale nie było większych interwencji medycznych" -  informuje ks. Roman Majoch.

Renata Dziadowiec z grupy 6. Bocheńskiej w pielgrzymce uczestniczyła w charakterze pielęgniarki. „Opiekujemy się potrzebującymi na trasie, osobami starszymi - wyjaśnia -Pomaganie w każdej potrzebie, zasłabnięcia, omdlenia, wszelakie inne niedociągnięcia zdrowotne. Nasi pielgrzymi są wspaniali, mają apteczki zaopatrzone w podstawowe środki, mają ze sobą bandaże, wapno, witaminki, magnez. Podziwiamy ich, bo są niezwykle zaradni, a owszem w razie, kiedy im potrzeba posłużyć pomocą typowo medyczną, wspieramy ich".

„Cieszymy się i radujemy, że po raz kolejny, już po raz 29., udało nam się dotrzeć na Szczyt Jasnej Góry - mówi ks. Marcin Krępa, rzecznik prasowy Pieszej Pielgrzymki Tarnowskiej - Ta nasza radość wypływa z tego faktu, że pielgrzymka dobiegła końca, że była przeprowadzona w sposób pomyślny i bezpieczny oraz, że udało się wszystkim tym, którzy wyszli z Tarnowa dotrzeć, dotrwać do tego miejsca".

Pogoda nie sprzyjała tegorocznym pielgrzymom: „Było bardzo gorąco, bardzo upalnie, bardzo duszno, dzisiaj rano spadł duży deszcz i była burza, a mimo to wszyscy jakoś na Jasną Górę dotarli - dodaje rzecznik prasowy - Pielgrzymka ma w sobie taki urok i klimat i każdy, kto wybrał się chociaż raz na Jasną Gorę wie, że to jest przeżycie, którego nie da sie wypowiedzieć żadnymi słowami, po prostu trzeba być, przeżyć i  doświadczyć tych wszystkich uczuć i tego wszystkiego, czego doświadczają pielgrzymi, kiedy dochodzą do Jasnej Góry, kiedy wchodzą do Kaplicy Cudownego Obrazu, a potem uczestniczą w tej Mszy św. na zakończenie pielgrzymki".

Najmłodsze pątniczki to sześciomiesięczne dziewczynki Łucja i Iza, a najstarsza na pielgrzymce była Józefa Pawłowska, lat 86.

Sylwia Wójcik wędrowała z grupą nr 9. już 11 raz. „Musiałam iść, nie mogłam sobie odpuścić tego, żeby iść przed tron Najświętszej Matki Boskiej Częstochowskiej, bardzo się cieszę, że stoję tu, u podnóża Jasnej Góry" - opowiada Sylwia. W tym roku Sylwia Wójcik wybrała się z całą rodziną: z mężem, z trzy letnią Julią, która idzie już drugi raz i 6-cio miesięczną Łucją, która jest jedną z najmłodszych uczestniczek pielgrzymki. Pielgrzymowanie z małymi dziećmi to podwójny wysiłek: „Jest to oczywiście trud i dużo wyrzeczeń, ale dziękuje osobom bliskim i  braciom, siostrom z grupy, którzy nas wspierali, którzy turlikali te wózki do przodu, we dwoje z mężem nie dalibyśmy rady".

Agnieszka Cisoń wraz z mężem przybyła z 2. grupą św. Franciszka. Ich pielgrzymowanie było wyjątkowe, gdyż w drugim dniu wędrówki na Jasną Górę wzięli ślub w  miejscowości Okulice. „Kiedy pierwszy raz w roku 2001 szłam na pielgrzymkę, i kiedy widziałam pary biorące ślub u Matki Boskiej Okulickiej, zawsze od tego momentu marzyłam, żeby to było w tym miejscu" - wspomina Agnieszka. „Dla nas jest to bardzo wielkie przeżycie, chcielibyśmy zawierzyć tutaj na Jasnej Górze dalsze nasze życie" - mówią wspólnie małżonkowie.

o. Stanisław Tomoń
BPJG/ dr, es