Ostatnio do e-Listy Pielgrzymów dopisali się:

Zbyszek1954

da_vinci

maryska

czyzyk88

amicus

mmsia

Trasa pielgrzymki Gnieźnieńskiej

Piesza Pielgrzymka Archidiecezji Gnieźnieńskiej rusza 29 lipca 2008 r.

Oficjalna strona pielgrzymki gnieźnieńskiej: www.pielgrzymka.gniezno.pl

Historia pielgrzymki gnieźnieńskiej:

Za początek pieszego pielgrzymowania z Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę należy przyjąć drugą połowę lat trzydziestych, okresu międzywojennego. Wtedy właśnie ówczesny proboszcz parafii p. w. Św. Wawrzyńca w Gnieźnie, ks. J. Chilomer, zorganizował grupę 200- 300 pielgrzymów, wśród których liczniejszą część stanowili jego parafianie. Wędrował z nimi co roku, aby pokłonić się przed obrazem Czarnej Madonny. Stała data pielgrzymki została ustalona na 2 - 8 sierpnia. Niestety rozwijającą się tradycję zorganizowanego pielgrzymowania zahamowała II Wojna Światowa.

Po wojnie, dopiero w 1961 roku, piesze wędrowanie z naszej Archidiecezji zostało kontynuowane. Idea pielgrzymowania odrodziła się dzięki ks. W. Dzierzgowskiemu. Był on wikariuszem w Bazylice Prymasowskiej, a później ojcem duchownym Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Nawiązując do tradycji okresu międzywojennego, wyruszał na pielgrzymi szlak wspólnie ze zgromadzoną młodzieżą, głównie męską. Z roku na rok grupa ta stawała się co raz liczniejsza. Jednak po raz kolejny pojawiły się trudności. Służba Bezpieczeństwa przeszkodziła w drodze pielgrzymom i zawróciła ich do domu. Od tego momentu pielgrzymi ruszali na szlak w kilkuosobowych grupach z różnych zakątków Archidiecezji. Te małe grupki spotykały się dopiero 8 sierpnia na Jasnej Górze. Z upływem lat istniejące grupy były zasilane przez nowych pielgrzymów, a także powstawały nowe grupy tych, którzy chcieli wędrować, aby pomodlić się przed Cudownym Obrazem. Taki sposób pielgrzymowania, który zainicjował ks. Dzierzgowski, ze względu na swą specyfikę przyjął miano pielgrzymki promienistej. Jej legalizacja dokonała się dopiero w czasie stanu wojennego. Pielgrzymka promienista zalegalizowana została decyzją Prezydenta Gniezna.

Dalszy rozwój pielgrzymowania na Jasną Górę miał miejsce w latach 70- tych. Wtedy to w Pieszej Pielgrzymce Warszawskiej, w grupie błękitno szarej, wędrowali pątnicy z Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Jako patrona obrali sobie Św. Wojciecha. Grupa ta zaczęła funkcjonować pod oficjalną nazwą gnieźnieńska od roku 1981. Rok później, kiedy liczba pielgrzymów z Archidiecezji Warszawskiej przekroczyła 50 tysięcy, w grupie gnieźnieńskiej wędrowało ok. 1000 pielgrzymów. W tym czasie, w całej Polsce, zaczęły powstawać nowe pielgrzymki diecezjalne. W związku z tym, w 1983 roku, ks. Bp. J. Czerniak na spotkaniu z księżmi, którzy pielgrzymowali w grupach pielgrzymki promienistej, warszawskiej i toruńskiej, podjął decyzję o utworzeniu Pieszej Archidiecezjalnej Pielgrzymki Gnieźnieńskiej na Jasną Górę. Jej pierwszym kierownikiem został ks. A. Grzelak, a ojcem duchownym ks. A. Balcerzak.

Pierwsza pielgrzymka Archidiecezjalna wyruszyła 1 sierpnia 1983 roku. Tworzyło ją 6 grup. Narodziła się tradycja pielgrzymowania od grobu Św. Wojciecha w Gnieźnie. Grupy z różnych części Archidiecezji przybywają do Gniezna i wspólnie ruszają na pielgrzymi szlak, by dojść na Jasną Górę, do Tronu Królowej Polski.
Kontynuując tradycję, z Archidiecezji Gnieźnieńskiej co roku wyruszają dwie piesze pielgrzymki: promienista i archidiecezjalna. Pierwsza podtrzymuje tradycję z lat 60- tych, a druga nawiązuje do czasu, w którym pielgrzymi naszej Archidiecezji wędrowali wspólnie z pielgrzymką warszawską. Zarówno pielgrzymka archidiecezjalna jak i promienista, mają te same korzenie w latach międzywojennych, kiedy to po raz pierwszy zaczęto pieszo pielgrzymować od grobu Św. Wojciecha na Jasną Górę.

Opracowano na podstawie pracy magisterskiej Dariusza Żochowskiego pt. Organizacja i religijne treści realizowane w ramach Gnieźnieńskiej Archidiecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę w latach 1983-1992, s. 26-29.